Home

Adam Lindemann: de kunsthandelaar met miljoenen dollars aan platen…

Hij weet met Basquiat of Koons miljoenen dollars aan meerwaarde te verdienen, maar in zijn galerie verdedigt hij onbekende of vergeten kunstenaars terwijl hij bepaalde afwijkingen van de kunstmarkt aan de kaak stelt.De Amerikaan is een atypische acteur in het veld.

Christie’s beelden beperkt

Stel je voor: een glimmend rood hart van metaal, 2,7 meter hoog, met een gewicht van 1.500 kilo en hangend aan een soort gouden touw.Een symbool van liefde zeker, maar tegelijkertijd de belichaming van een bevroren perfectie die typisch is voor het einde van de 20e eeuw.Een object dat ook de toeschouwer weergeeft.Tot slot, een object van reflectie in verschillende opzichten, ondertekend Jeff Koons.Want in 2007 werd het bij Sotheby’s in New York geveild voor wat toen de recordprijs voor de artiest was: 16,1 miljoen dollar.De koper was zeker de Oekraïense oligarch Victor Pinchuk.Het werd verkocht door een Amerikaanse galeriehouder en verzamelaar genaamd Adam Lindemann (geboren in 1962).Het was een groot probleem.Adam Lindemann had het een paar maanden eerder in een galerie gekocht voor, naar het schijnt, 4 miljoen dollar.

https://simplon.nl/fotogalerij/

Het is dezelfde die Christie’s in mei 2016 een groot schilderij van Jean-Michel Basquiat uit 1982 toevertrouwde, in het midden gemarkeerd door een gehoornde dodenmasker.Opnieuw werd het verkocht voor een recordprijs in die tijd voor de artiest: 57,2 miljoen dollar.Het werd overgenomen door de Japanse verzamelaar Yusaku Maezawa, de maker van de online verkoopsite, Zozotown.Lindemann had het schilderij begin 2004 gekocht voor een bedrag dat toen kolossaal leek: 4,4 miljoen dollar.Maar in twaalf jaar tijd heeft hij een meerwaarde van meer dan 50 miljoen dollar gerealiseerd.

Deze nogal joviale man met heldere blauwe ogen en een sonore lach die perfect Frans spreekt – hij studeerde aan het Lycée Français de New York – heeft wat men noemt een gevoel voor de kunstmarkt.Daarvoor heeft hij minstens twee kapitale deugden: hij kent de juiste timing en hij heeft de middelen van zijn intuïtie.

Degene die ook getrouwd is met een kunsthandelaar, Amalia Dayan, medeoprichtster van de galerie Luxembourg & Dayan, behoort tot een rijke familie.Zijn vader, George Lindemann, die in 2018 overleed, stond volgens Forbes in 2016 op de 722e plaats van het wereldfortuin.Het is een fortuin dat Adam Lindemann in staat stelt om op het juiste moment te verkopen volgens zijn intuïtie en niet volgens zijn behoeften.Hij bekent: “Het is altijd spannend om winst te maken, vooral in de kunst.Ik kende Basquiat en ik hou van Jeff Koons.Het is dus duidelijk dat ik spijt heb van deze werken, maar met het geld van de Koons heb ik bijvoorbeeld Andy Warhol’s oude huis in Long Island gekocht.»

De spelers op de kunstmarkt, die over het algemeen een harde tand hebben met hun collega’s, zijn in dit geval extatisch.”Hij bestendigt een traditie van een verlichte man met meerdere en onverwachte interesses,” zegt Jean-Olivier Després, de voormalige directeur van de Gagosian Gallery in Parijs.”Hij is erg slim.Een verzamelaar in de eerste plaats, meer intellectueel dan de meeste galeriehouders”, voegt New Yorkse handelaar Christophe Van de Weghe toe.”Hij is een bijzonder persoon, die zoveel van kunst houdt dat hij een galerie heeft geopend waar hij kunstenaars laat zien die allesbehalve modieus zijn”, zegt Grégoire Billault, hoofd hedendaagse kunst van Sotheby’s New York.

Want als Adam Lindemann weet hoe hij met kunst geld kan verdienen, is hij ook een groot liefhebber van verloren zaken (in de zin van winst) op dit gebied.Hij verzamelt topkunst, een sector voor fijnproevers.Zijn vriend van Yale University, de Belgische koopman Bernard de Grunne, merkt op: “Hij heeft een zeer goed oog.Hij koopt weinig, maar van uitstekende kwaliteit.Het heeft bijvoorbeeld een uitzonderlijk Uli-standbeeld uit New Ireland.»

Vergeten of misbruikte kunstenaars

In 2012 opende deze allround art jack-of-all-trades een galerie in New York City met de naam “Venus Over Manhattan” op Madison Avenue, in hetzelfde gebouw als de historische Gagosian Gallery.Het laat meestal kunstenaars zien die door de markt zijn vergeten of mishandeld.Dit is bijvoorbeeld het geval bij Maryan (1927-1977), een Frans-Amerikaanse expressionistische schilder die getraumatiseerd is door zijn ervaring in de kampen.Dit is ook het geval met Peter Saul, geboren in 1934, een Californische popartiest met trashy accenten.Saul is geen marktzwaargewicht en in 2019 worden slechts elf van zijn werken geveild.Zijn recordprijs, die dateert van 2016, werd in de Verenigde Staten verkregen voor een 4 meter lang doek dat in 1974 werd geschilderd en dat een prijs van 575.000 dollar kreeg.Maar hij is nu het voorwerp van een zekere opleving, onder andere onder zijn impuls.In Parijs organiseert de galerie Almine Rech van 18 januari tot 29 februari een tentoonstelling van Saul (1).Het Musée des Abattoirs de Toulouse opent op 20 september 2020 een retrospectieve van de schilder (2).Het New Museum of New York zal vanaf februari 2020 een tentoonstelling aan hem wijden (3).

Dalingen zijn te verwachten

Adam Lindemann is niet één paradox verwijderd.Het komt voor dat de kunstliefhebber en de winstliefhebber in de kunst zichzelf ook als een kunstburger beschouwt.Hij was het die bijvoorbeeld in 2015 schreef dat kunst geen investering mag zijn.En vandaag de dag erkent hij dat sommige prijzen onbegrijpelijk zijn voor levende kunstenaars: “Nog niet zo lang geleden was Mark Grotjahn het voorwerp van een zeepbel.Vandaag is het hetzelfde met Mark Bradford.Ik hou van deze artiesten, maar de prijzen kunnen niet blijven stijgen.Er is een vreselijke blindheid op de kunstmarkt.Iedereen wendt zich tegelijkertijd tot slechts een paar kunstenaars.»

Hij besluit, vooruitlopend op een prijsdaling voor deze Amerikanen: “Zelfs goud kan zijn waarde niet oneindig zien stijgen.»